Ken je dat gevoel dat je naar je werkt gaat, maar dit als een sleur is geworden? Je ambities ben je ergens op de weg ernaartoe kwijtgeraakt, je voert de taken uit die van je verwacht worden maar de echte voldoeding ontbreekt.
Of je wil juist heel graag, zit nog vol met ambitie maar hebt het gevoel dat je niet gezien en gehoord wordt binnen de eigen organisatie. Er lijkt geen ruimte voor een groeipad en als je er een gesprek over hebt wordt in jouw ogen de ene na de andere valse belofte gedaan?
Zo maar twee voorbeelden van hoe een werknemer zich kan voelen. En zo zijn er nog wel 100 gradaties, want ieder mens is uniek en iedere werknemer heeft zijn eigen wensen en behoeften. Natuurlijk heb je als werkgever ieder jaar netjes een functioneringsgesprek met je mensen, maar deze gevoelens zijn vaak niet bespreekbaar. Dat heeft alles te maken met vertrouwen en angst. Het vertrouwen van de werknemer om alles te kunnen zeggen zonder de eigen positie te schaden, en de angst dat dit verregaande gevolgen zal hebben. In het ergste geval ontslag of juist angst bij de ondernemer dat zaken en taken anders ingericht zouden moeten worden. En we hebben het immers altijd zo gedaan..
Maar die rauwe, pure gevoelens bespreekt men wel onderling met die directe collega die het ook jammer vind dat ie onvoldoende in zijn kracht wordt gezet. Bijvoorbeeld omdat hij of zij heel gevoelig is voor de sfeer binnen het team en er last van heeft dat er ontevredenheid en onrust heerst. De manager is zich hier niet van bewust, of wil zich hier ook niet mee bezig houden waardoor het ettert in de organisatie.
Als er dan een maand later een onpersoonlijke, digitale vragenlijst wordt rondgestuurd denkt de ene collega ‘het zal wel, ik doe er niets mee’ terwijl de ander ervan baalt dat ie bepaalde zaken probeert aan te kaarten maar er geen opvolging is.
De teammanager heeft toch niet in de gaten dat men het achterste van de tong niet laat zien, dus stapt weer snel over naar de dagelijkse beslommeringen en besluit met de waan van de dag verder te gaan.
Dit zijn zo wat situatieschetsen uit de afgelopen tien jaar waarin ik actief ben in de beroepsbevolking. Vertrouwelijke gesprekken die ik met collega’s door de jaren heen hebt gevoerd waarvan ik dacht ‘als de directie dit eens zou weten’ zou organisaties zoveel meer in hun kracht kunnen zetten. Gelukkige, positieve medewerkers zorgen immers voor meer productiviteit en een lager verzuim. De kosten bij langdurig verzuim zoals een burn-out zijn schrikbarend voor elke ondernemer en al helemaal in het MKB. De kracht ligt in preventie, acteren wanneer het nog niet te laat is en dat knagende gevoel vermijden dat de ware potentie niet uit de onderneming wordt gehaald. We leven in een digitaal tijdperk en communiceren sneller via de laptop of telefoon, maar de echte verbinding wordt nog steeds gemaakt in de face-to-face gesprekken van mens tot mens. Ik geloof er heilig in dat de kracht van Werkgeluk alleen maar belangrijker zal worden voor elke werknemer en ondernemer.
Reactie plaatsen
Reacties